Emilia Goyena Arraiza izan zen Nafarroako familia-plangintzako prozesuei eta emakumeen iraultzari buruz idatzi zuen lehen emakumea. Taranconen jaio zen, bere aitak lan egiten zuen lekuan, baina laster joan ziren Lizarrara. UGTko militantea eta Iruñeko Gazte Sozialisten afiliatua izan zen

1936ko uztailaren 18ko estatu-kolpearen biktima, bost hilabetez bizi izan zen txapitula batean ezkutatuta, ama, aita eta anaia bakarra fusilatu eta Deierriko haraneko areketan botatzen zituzten bitartean.

Argentinan erbesteratua, 83 urte zituela hil zen, “emakumeak gizartean duen paperaz” idazteari utzi gabe eta atzean utzitako izugarrikeria inoiz kontatu gabe.